نیچه جمله خیلی جالبی داره :اگر ادمی می خواهد زمانی کسی شود باید احترام سایه اش را نیز نگه دارد.از فلسفه تازه به دوران رسیده. دارم یکمی در مورد نیچه می خونم و برام انسانی با رازهای زیبا شده حتی رازهایی که متوجه اشون نمی شم هم برام زیبا به نظر می ان.نیچه برام یه جور انسان فرا زمینی شده اخه تفکراتش و نگاه هاش مریوط به زمینی ها نیست زمینی های پر توقع و مغرور و خودخواه و بد ذات و عصبانی من از احترام گذاشتن و احترام دیدن استقبال می کنم و معتقدم که برای محترم شمرده شدن باید احترام گذاشتن رو تجربه کرد ولی نیچه دنیای بزرگی رو برام باز کرده فلسفه احترام به سایه خیلی جالبه سایه هایی که متعلق به خود منه خود وجودیم خود شکل گرفتم خودی که سیاه ایا این سیاهی یعنی بعد ناشناخته واقعیم که ممکنه پنهان از من مدام رشد می کنه .سایه هایی که سیاه و از قسمت تاریک من شعله می کشه و شاید شناختشون ترساننده باشه (اخلاقیات بد) نیچه همه چیز رو از بر عکسش می بینه هر چیز خوبی براش یه معنای بدی می سازه معنایی که خود حقیقی رو از درون ادمها بیرون می ندازه و انسان حقیقی رو نشون می ده و با تاثیر مثبت دید گاه جدیدی رو باز می کنه که برام ناممکنه ولی در عین ناباوری کاملا ممکن می شه فقط مای زمینی سعی در ندونستنش داشته ادمی باید بیاموزد از روابط ناپاک پاک تر بیرون اید و ان هنگام که بایسته است حتی با اب الوده نیز خویش را بشوید
برچسب:
نویسنده: آرمان شجاعی
تاريخ: سه
شنبه
3 بهمن
1396 ساعت: 1:04